In de vakantie kun je ook leuk van alles overdenken. En daar ben ik ook druk mee bezig. Mijn web-log activiteiten heb ik een beetje verlegd. Ik voel me sinds kort thuis bij http://tweedehelft.aminus3.com , zeker vanwege het gemak van loggen, en leuk vind ik ook dat het internationaal is. Natuurlijk blijf ik iedereen trouw bezoeken….(deed ik dat?) En ik hoop dat iedereen die ik bezocht mij ook nog zal vinden.
Het is al meerdere malen een onderwerp van mijn logs geweest, meestal positief en een enkele keer negatief, maar ik kom er steeds weer als ik mijn roots bezoek, en hoe lang nog…?
Dit keer is het in renovatie. De kassen worden helemaal gerenoveerd. Terecht, het is een groot stuk geschiedenis van Baarn, die ik hoewel ik voor het grootste gedeelte geworteld ben in Friesland een warm hart toe draag. Let wel, een warm hart voor de geschiedenis. In het Baarn van nu, met alle respect, zou ik niet meer kunnen aarden.
Ik beland bij één van de zij uitgangen, en zie dat het park toch redelijk bezocht wordt door studenten en mensen die iets ouder zijn dan mij (is dat niet aardig gezegd?) .
Ik zet mijn krent neer in het grasveld, en zie een leuke waterpartij met waterlelies. Dirk Smorenberg, een schilder uit de omgeving mocht dit graag schilderen, en ik vind het geen straf om er een studie in foto's van te maken. Achteraf blijk mijn achterste doorweekt, omdat het de afgelopen dagen nogal had geregend 
))
Zijn het de pompeblêden die me hebben overgehaald?
Tot de volgende blog !!
Bij een mede logster kom ik vaak een tekst van Toon Telligen tegen. Of ze déze tekst al eens heeft gebruikt weet ik niet, maar vind het wel toepasselijk.
Een Bloem
Als ik een bloem was,
zou ik dan nu bloeien?
Of zou ik een bijzondere bloem zijn,
een onvoorstelbare bloem,
een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien
en niet bloeien,
En die over de rand van een vaas voorover
leunt
om te zien of zijn afgrond een bodem heeft?
Of zou ik alleen maar kunnen bloeien,
moeten bloeien,
rood en gedachteloos,
op een ongerepte schoorsteenmantel, ergens
tussen schaamte en geluk?
En als ik een bloem was,
zou ik dan weten wanneer ik moest verwelken?
Nu nog niet?
Toon Tellegen,
Gek …. Je raakt gewend aan een groep medeloggers waar je altijd kijkt. Je kunt natuurlijk nooit alle webbers bekijken al doe je dat dan wel zo nu en dan. Bij sommigen blijf je hangen vanwege het verhaal, de humor, de vogels, de insecten, etc. Tenminste zo heb ik dat. En of dat nu elke dag, of elke week, of elke maand is…. Maakt niet uit.
Zelf kom ik ook soms weken niet op de web-log. Maar deze log is speciaal gericht op mijn favoriet "Jan" en hij weet wie ik bedoel. Zijn humor prikkelt tot humor. Jan, kan ik je distelen tot een log ??
Ik zie het wel
een fijne week verder
Morgen twee weken geleden deden we een excursie met It Fryske Gea, het was een boottocht met een door zonnecellen aangedreven boot De Blaustins.
Het was een wat donkere dag, maar toch ga je zoiets bekijken met het fliepsapparaat, en met het commentaar van de aanwezige deskundigen van de vereniging was het zeer de moeite waard.
In het hart van Friesland, in de driehoek tussen Leeuwarden, Heerenveen en Drachten, ligt het bijna 4.000 ha grote laagveenmoeras De Alde Feanen.
Het is een zeer afwisselend landschap bestaande uit meren, veenplassen, petgaten, rietlanden, ruigten, struwelen en moerasbossen. Ook zijn er trilvenen, veenmosrietlanden, blauwgraslanden en in het voorjaar geel gekleurde dotterbloemhooilanden.
De landschappelijke variatie zorgt voor een enorme rijkdom aan planten en dieren. Zo komen er in De Alde Feanen circa 450 soorten planten voor en broeden er ruim 100 soorten vogels.
Dat was even de reclame.
Dan heb je nog de aalscholvers en de meeuwenkolonie. Van de meeuwenkolonie heb ik geen foto's heb er helemaal niets mee als ik eerlijk ben. Ik ben een vogelliefhebber, maar een paar soorten … nee.
Hier kun je aan de grijze omgeving zien hoe de aalscholvers het hele bos leeg kakken.
En dan dit… Skûtsjesilen… Heb het zelf een keer mogen meemaken tijdens een personeelsuitje aan de rand van dit natuurgebied. Geweldig! ook al ben je geen zeiler, het één zijn met de natuur is prachtig! (alleen niet als het ding scheef ging….) En lees vooral de geschiedenis over het Skûtsjesilen en maak het dan mee.
Tot slot: De stern met zijn gevorkte staart. En door het geklets op de boot een hert met jong gemist….
Het was een leuke dag.
Eerst nog een update van de zwanen, speciaal voor mijn collega die ze graag wil tellen. Hij kwam er niet uit op de foto's van het vorige log.
We delen de lucht met de bossen en het water met de zeeën. Als een lichaam zijn zij en wij één.
Wie niet van weinig kan genieten,
kan ook niet van veel genieten.
Verheugt u op het leven, het is al later dan u denkt.
Alles heeft zijn eigen schoonheid, maar niet iedereen ziet dit.
Een fijne week !!
Nee, dit wordt niet mijn "Zwanenzang" maar eerder een ode aan de zwaan. Deze prachtexemplaren hebben net buiten Drachten een nest gemaakt met nu maar liefst 8 jonge zwaantjes, met op een meter afstand een buurnest van meerkoeten.
Ze doen DR888 eer aan….
Zie onder in de foto: buurvrouw meerkoet komt op kraamvisite en pikt een graantje mee……
En dat graantje meepikken zint moeders niet !! En uit de verte van de sloot komt pa al aanwieken.
Tijd om onder te duiken denkt buurvrouw terecht. Zo'n reprimande kan erg ongezond zijn. Zelf heb ik ook enige afstand genomen.
Rechtsachter het nest van de meerkoeten.
Tot kiekens !
Even een teken van leven. Het voorjaar vliegt in de zomer lijkt het wel. En de tijd er bij. Op de hangplek gaat alles zijn vormen krijgen met wat vertraging. Dat ik niet alleen foto's maak laat ik in dit log zien waar een gast (Jan van Houten) van de tuinvereniging ook machtig mooie plaatjes van vogels en nesten maakt. Hij heeft een waar paradijsje voor vogels op ons tuincomplex.
Het nest van de tuinfluiter
Dit is toch een prachtig stilleven !!
Dit tafereeltje zag ik toen ik vorige week het raam uit keek. Haast een aquarel vond ik met die weerschijn in het raam.
En dit zie ik de laatste weken elk weekend. Mooi, en de moeite waard om even uit de auto te stappen na een lange dag. Even een rustpuntje.
Fijne vrije dagen en tot gauw !
Tja, zo gaat het in het leven. Ach, details zijn vaak te privé, maar soms lijkt het ernstig en dan weer niet met de oude medemens, maar wel soms tijd en energie rovend. Zo kun je het bezoeken aan de medeloggers even niet waarmaken. Maar kijken doe ik wel.
De hangplek (die ik altijd met camera bezoek) kost ook de nodige tijd om dat weer tot een lustoord om te toveren. Hiervan een kleine impressie. Zodra de onderbrekingen de lucht uit zijn ben ik weer met commentaar aanwezig dames en heren !!
Wie kan me vertellen wat dit voor kevertje is, die ik veel op het oude hout van de tuinbank tegenkwam? Het beestje is inktblauw. Ik kon hem niet vinden in de isectenboeken.
"LOL" Die opmerking heeft mijn echtgenote al gemaakt dat ik een kikker heb gespiest aan een blad, dus bespaar je de moeite…. )
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.